حیف انسانمو میدانم تا همیشه تنهام

 
نویسنده : محمد علی - ساعت ۱:٤٩ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ امرداد ۱۳۸۳
 

  ميخوام برم پا ندارم..........

مخوام نرم جا ندارم..............                     

                گريه کنم دل ندارم......

                                                           داد بزنم نا ندارم...........

ميشه اونقدر به اطرافت اميدواری بدی که ديگه هيچی برای خودت نمونه....

نازی؟؟؟؟    چشمام به دنبال نگاهت ميچرخدو دلم به دنبال صدايت.....

نازی؟؟؟ مجهول نگاهيو معلوم دل.....

از خودم رفتی و به جادهء افکار مبهوت نشونديم.....

نازی؟؟؟ کی بود که گفت در دير مغان آمد يارم قدحی در دست؟؟؟؟؟

پيرم کرديو از دار دنيا جام می رو نشونم دادی....

از مغان خارشو به ديوار دلم زديو لباس انتظارو آويزونش کردی......

نازی؟؟؟ هيچی.....

بگو پنجرهء افکارت رو کدوم ديواره؟؟؟؟ ميام تا صبح زيرش ميشنم و با تار دلو پود وجودم برات نالهء نی لبک افکارمو ميزنم....

نازی؟؟؟؟ صدامو ميشنوی؟؟؟؟ ميشينم تا بيای....تا همون موقع که دندونام رنگ خودم بشه.....

علی يارت....سبز باشی....منو دعا کن!