حیف انسانمو میدانم تا همیشه تنهام

 
نویسنده : محمد علی - ساعت ٢:۱٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸٢
 

تو مثل گل سرخي تو يه باغ بي بهار

تو يه شهر شب گرفته مثل خواب تك سوار

تو مثل كليد عشقي واسه قفل اين قفس

با مني هميشه تا نيوفتم از نفس

گيتار من آواز تو

ميخونم با چشماي ناز تو

واسه خوندن از تو بايد به كدوم نفس رسيـد

تو كدوم ترانه ميشه عاشـقي رو داد كـشيد

وقتي هستي تـن ديوار ميشه پر از پنجره

مثل رقص واژه هايي تو سكوت هنجره

گيتار من آواز تو

ميخونم با چشماي ناز تو

تو يه شعر ناتمومي كه هميشه با منه

گفتن از تو واسه من مثل نفس كشيدنه

بگو با كـدوم ستـاره شب قصه ميشكنه

بگو تو كدوم دقيقه وقت از تو گفتنه

گيتار من آواز تو

ميخونم با چشماي ناز تو