حیف انسانمو میدانم تا همیشه تنهام

 
نویسنده : محمد علی - ساعت ۳:۳٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٦ اسفند ۱۳۸٥
 
من يك بمب هستم...
چون سازنده بمب هستم...
يك بمب هميشه ويرانگر نيست...
يك بمب هميشه نا خوشاند نيست...
يك بمب هميشه دردناك نيست...
يك بمب هميشه وحشت آور ودرد ناك نيست...
بعضب از بمب ها دوست داشتني هستند...
بعضي از بمب ها كاملا احساساتي و دوست داشتني هستند...
بعضي از بمب ها لازمه يك زندگيه زيبا هستند...

بله من يك بمب هستم...
بله من سازنده بمب هستم پس من نيز يك بمب هستم...
دليلي براي ترس از من وجود ندارد...
من يك بمب هستم..
ولي احساسات هم دارم...
من مخالف ويراني هستم..
من يك بمب خانگي هستم...
بمب ها زماني به انفجار ميرسند كه با تندي برخورد كنند...
بمب ها هم عشق را ميشناسند...
من به عنوان سازنده بمب...هميشه مقداري از عشق خود را در آنها ميگنجانم...
بمبها حاوي تعداد زيادي آيينه هستند...
ميتوان در آنها خدا را ديد...
همه ما بمب هستيم....
همه ما ميتوانيم يك بمب ساز حرفه اي باشيم...
بله من يك بمب هستم...
من سازنده بمب هاي زيادي بوده ام....
حتي زمانيكه در انتهايي ترين قسمت چشمانت مخفي بودم...
حتي زمانيكه من را كسي نميديد...
حتي زمانيكه در خيابان در كنا آدمها بودم...
حتي زمانيكه خواب بودم...
در تمامي لحظات هستيه زمين...
من در حال ساختن بمب بودم...
من يك بمب هستم...
من را با خود حمل كن...
انفجار بمب ها نيز دوست داشتنيست...
من كاملا با روحيه بمب ها آشنا هستم...
بله من سازنده بمب هستم...

سبز باشي...علي يارت...منو دعا كن!